Κάποια μέρη καλωσορίζουν το φθινόπωρο με ένα τυρί. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, στην κοιλάδα της Ελβετίας γιορτάζεται τόσο το ΠΟΠ όσο και τα βοοειδή που επιστρέφουν από τους καλοκαιρινούς βοσκοτόπους. Οι παραγωγοί περιγράφουν μια μέρα χωριού με τοπικούς πάγκους, μουσική και γευσιγνωσίες του νέου τυριού.[1]
Η ένωση εντοπίζει την γαλακτοκομική εταιρεία του χωριού στο 1865, όταν άρχισε να παράγει το Vacherin Mont-d'Or. Η ιστορική της αφήγηση συνδέει αυτά τα μικρότερα τυριά με την εποχιακή πτώση του γάλακτος: καθώς τα βοοειδή επέστρεφαν στο χειμερινό καταφύγιο, η κατασκευή μεγάλων τροχών έγινε λιγότερο πρακτική. Η αλλαγή του έτους καλλιέργειας βοήθησε στη διαμόρφωση ενός διαφορετικού είδους τυριού.[2]
Το φαγητό αξίζει τον κόπο. Το μαλακό αυτό τυρί κρατιέται σε μια ελάτη που λέγεται σάνγκλε, στην οποία οι παραγωγοί αποδίδουν τον ξυλώδη χαρακτήρα του. Το κουτί από έλατο είναι μια άλλη τοπική τέχνη, φτιαγμένο από ξύλο από την περιοχή παραγωγής. Η ένωση περιγράφει την κατανάλωσή του με ένα κουτάλι ή ψωμί. Ένα χωριό, μια μυρωδιά δάσους και ένα τυρί που μπορείτε να φτυάρετε: το φθινόπωρο έχει φτάσει.[3]