Ένα μπουκάλι μπορεί να ταξιδέψει πολύ, αλλά η κυκλοφορία του κάνει τον λόγο να παραμείνει μαζί. Η περίοδος ξεκινά την Τετάρτη πριν από την τρίτη Πέμπτη του Νοεμβρίου, μετατρέποντας την άφιξη της νέας σοδειάς σε τοπική γιορτή.[2]
Η ιστορία της πόλης εντοπίζει το δημόσιο πανηγύρι στο 1989. Οι προηγούμενες συγκεντρώσεις ήταν μικρότερες για τους παραγωγούς, τους εμπόρους και τους καλεσμένους τους, οι οποίοι συνόδευαν τα φορτηγά κρασιού που αναχωρούσαν τα μεσάνυχτα. Ο Μποζέ ήθελε να φέρει το κοινό σε αυτή τη στιγμή. Η περιγραφή του περιγράφει διαδρομές γευσιγνωσίας που συνοδεύονται από μπάντες, συμμετέχοντες με δάδες και μια πομπή φλεγόμενων καροτσακιών.[1]
Ο διοργανωτής περιγράφει τώρα πέντε ημέρες γευσιγνωσιών, συναυλιών, αγορών και κοινών γευμάτων. Περισσότεροι από 300 εθελοντές βοηθούν να γίνει αυτό, σύμφωνα με την πόλη. Αυτή είναι η λεπτομέρεια πίσω από το μπουκάλι: ένας χώρος που οργανώνει το δικό του πάρτυ γύρω από το κρασί, με τους γείτονες να κάνουν τη δουλειά. Η επαναλαμβανόμενη εκδήλωση του Νοεμβρίου είναι διαφορετική από το πρόγραμμα οποιουδήποτε συγκεκριμένου έτους.[1][2]