Dunkerque hefur öđruvísi hugmynd um ađ ná kvöldmatnum ūínum. Á kvöldin er farið í göngu um bæinn og gestir og gestir koma saman í kringum bæjarhúsið. Að landa er verðlaun í sjálfu sér: Ferðamálaskrifstofan lýsir veiði sem næstum mikilvægari en að borða það.[1]
Í sögunni er fjallað um sjómennsku á Íslandi. Áður en farið var í langar þorskveiðar til Íslands héldu skipstjórar afmælisveislur fyrir áhöfn sína. Þessar samkomur urðu flækjast með hátíðahöld fyrir páska. Fiskkasti er síðari kafli og má ekki rugla því saman við óbreytta helgisiði frá fyrri ferðum.[1]
Núna fyrir dásamlega staðbundna hrukkum: sama ferðamannareikningur skráir þurrkaðan fisk sem er hent í Rosendaël og Saint-Pol-sur-Mer, en ostur í Bergues. Í Malo-les-Bains eru violettar dreift. Hreyfist aðeins örlítið meðfram þessum strandlengju og kalla kortið á karnivalinu breytist.[1]