W Wyłkowie i Kilii źródło ma lokalną nazwę ryby: , lub dunayka. To jest Alosa immaculata, znany w angielskim jako Pontic shad. Odetska władza rybołówstwa opisuje wędrownego członka rodziny śledzia, który spędza większość swojego życia w Morzu Czarnym i Azowskim, a następnie wchodzi do rzek, w tym Dunaju i Dniestru, aby tarł.[1][5]
Ten ruch tłumaczy zarówno lokalną nazwę, jak i oczekiwanie. Władze opisują krótkie połowy, z połowami zwykle osiągającymi szczyt w kwietniu i maju, oraz odnotowują historyczny handel rybami z delty Dunaju w kierunku Odessy i Galaţi. Ujście rzeki, migracja i rynek to część tej samej historii kulinarnej.[1]
Raport Besarabii INFORM z marca 2026 roku umieszcza pierwsze połowy w Wylkove, gdzie lokalny operator turystyczny opisał popyt na ryby. Jego relacja wspomina o soleniu, smażeniu, wędzeniu i gotowaniu. Nazwy te opisują regionalny repertuar; nie są one kompletnymi instrukcjami przygotowania.[2]
Dla kogoś spotykającego dunaykę za granicą, gatunek jest użytecznym rozróżnieniem. Zwykły słoik śledzia atlantyckiego to nie ta sama ryba, po prostu dlatego, że obie należą do rodziny śledzi. Zapytaj specjalistę o pontyjski shad i jego pochodzenie. Forszmak z komercyjnie przygotowywanego śledzia to kolejne ukraińskie danie, które warto poznać, ale powinno zachować swoją własną tożsamość.[1][3][5]