Στο Βίλκοβε και στην Κιλία, η άνοιξη έχει ένα τοπικό όνομα ψαριού: ή dunayka. Είναι η Alosa immaculata, γνωστή στα αγγλικά ως Pontic shad. Η αλιευτική αρχή της Οδησσού περιγράφει ένα μεταναστευτικό μέλος της οικογένειας των ρέγγες που περνά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Μαύρη και την Αζοφική Θάλασσα, και στη συνέχεια εισέρχεται σε ποτάμια όπως ο Δούναβης και ο Δνείστερος για να αναπαραχθεί.[1][5]
Η κίνηση αυτή εξηγεί τόσο την τοπική ονομασία όσο και την προσδοκία. Η αρχή περιγράφει μια σύντομη αλιεία, με τα αλιεύματα να κορυφώνονται συνήθως τον Απρίλιο και τον Μάιο, και καταγράφει το ιστορικό εμπόριο των ψαριών από το Δέλτα του Δούναβη προς την Οδησσό και το Γκαλάτι. Ένα στόμιο ποταμού, μια μετανάστευση και μια αγορά είναι όλα μέρος της ίδιας ιστορίας φαγητού.[1]
Η αναφορά της τον Μάρτιο του 2026 τοποθετεί τα πρώτα αλιεύματα πίσω στο Βίλκοβε, όπου ένας τοπικός τουριστικός πράκτορας περιέγραψε τη ζήτηση για το ψάρι. Η περιγραφή του αναφέρει το αλάτισμα, το τηγάνισμα, το κάπνισμα και το βράσιμο. Αυτά τα ονόματα περιγράφουν το τοπικό ρεπερτόριο, δεν είναι πλήρεις οδηγίες προετοιμασίας.[2]
Για κάποιον που συναντά ντουνάικα στο εξωτερικό, το είδος είναι η χρήσιμη διάκριση. Ένα συνηθισμένο βάζο ρέγγα του Ατλαντικού δεν είναι το ίδιο ψάρι απλά επειδή και τα δύο ανήκουν στην οικογένεια της ρέγγας. Ρωτήστε έναν ειδικό για το Ποντιακό σαρδέλα και την προέλευσή του. Το φόρσμακ, που παρασκευάζεται με ρέγγα που έχει παρασκευαστεί στο εμπόριο, είναι ένα άλλο ουκρανικό πιάτο που αξίζει να εξερευνήσετε, αλλά θα πρέπει να διατηρήσει τη δική του ταυτότητα.[1][3][5]