Στη Ρωσία, το φθινόπωρο αποκαλύπτει γκρίζο-πράσινα μπαλώματα λειχήνων και μαξιλάρια βρύων στους κορμούς των δέντρων όταν πέφτει ο θόλος. Ενώ το θειικό σίδηρο είναι ένα κοινό φάρμακο που εφαρμόζεται μετά την απώλεια φύλλων, οι ειδικοί σημειώνουν ότι αυτές οι πολύχρωμες αναπτύξεις δεν σημαίνουν πάντα ότι το δέντρο είναι άρρωστο. Μερικές φορές, απλά αφαιρώντας τα αποξηραμένα φρούτα και επιθεωρώντας το στεφάνι αποκαλύπτει πώς το δέντρο επέζησε της εποχής χωρίς χημική παρέμβαση.[1]
Ο θειικός σίδηρος είναι ιδιαίτερα χρήσιμος όταν υπάρχει μια σαφής εργασία, όπως η στοχοθέτηση των ασθενειών όπως η ψώρα στα μήλα ή η σήψη στα δαμάσκηνα. Ωστόσο, δεν είναι μια καθολική θεραπεία και δεν μπορεί να φτάσει σε λοιμώξεις που κρύβονται μέσα σε νεκρά κλαδιά ή μουμιοποιημένα φρούτα. Η ουσία αφήνει σκουριασμένους λεκέδες στο σκυρόδεμα, τα πλακάκια και το μέταλλο που είναι δύσκολο να αφαιρεθούν. Για να αποφευχθούν οι ζημιές, οι κηπουροί καλύπτουν τα πεζοδρόμια με πλαστικά φύλλα και προστατεύουν τους αειθαλείς θάμνους όπως ο πύξος πριν από τον ψεκασμό.[1]